Պետությանը դավաճանած անձի պաշտպանությունն ավելի մեծ անարգանք է սգավորին

Այսօր մամուլը աչքի անցկացնելուց նկատեցի Իմ քայլական ոչ բարով մի պատգամավորուհու հարցրազրույց՝ Նազելի Բաղդասարյան անվամբ, մեր շպիոնի լրատվականին: Հարցին, թե ինչպե՞ս է վերաբերվում ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի երեկվա հարցազրույցում հնչեցված մի մտքի, առ այն որ մարդիկ այսօր սգի մեջ են և մեծամասամբ այդ պատճառով դուրս չեն գալիս փողոց, ասում է, թե բա լավ է, որ Ծառուկյանն այսչափ սթափ է դատում և թող հետևելով հենց այս մտքին հարգեն մարդկանց սուգը և դադարեցնեն իրենց պայքարը: Բնականաբար, կարելի էր գովել էդչափ տաղանդավոր, մանիպուլացնող ու հետն էլ իրանց թիմին քաղաքական աչոկ բերող պատասխանի համար: Բայց, ո՛չ այնքան հարգարժաններ, թող հարցս հռետորական չհնչի իհարկե, եթե ընդիմադիրները չեն հարգում մարդկանց վիշտը, բա դուք ե՞ք հարգում: Հա ու երևի հենց էդ հարգանքից ելնելով են ամենուր մարդիկ գլխիկոր ու նույնիսկ չգիտենք վաղը ազատ, անկախ Հայաստանում ենք արթնանալու, թե՞...:

Ցավալին այն է, որ այսքան հակասությունների ֆոնին դուք միայն զբաղված եք՝ մեկ ցավի կապիտալիզացիայով, մեկ էլ անձնական ամբիցիաների պատճառով երկիրը ծնկի բերած անձի պաշտպանությամբ: Այդքան արժանապատվությունը խոսում է ձեր մեջ հրաժարվե՛ք մանդատից, դադարե՛ք սատարել ուղղակիորեն պետությանը դավաճանած անձին: Եւ այդքան մի անհանգստացեք, սգավոր մարդկանց չի վիրավորի դավաճանի հեռացումը, գուցե շատերին սփոփի, դա իհարկե այլ հարց է: Այնպես որ, դադարեք հրամցնել այն, ինչ միայն ձեր քիմքին է հաճելի: