Կարո՞ղ էինք նենց անել, որ առավել քիչ զпհեր ունենայինք: Կպատասխանեմ, միանշանակ կարող էինք, եթե… Էրիկ Մկրտչյան

Էրիկ Մկրտչյանը գրել է. Ես չգիտեմ, մեր զո հերի իրական թիվը չորս հազար է, հինգ հազար, թե ավելի շատ: Սակայն պատ երազմը առանց զո հերի չի լինում: Այն ինչ ունենք այսօր` Արցախի տարածքի մոտ 25%-ը մայրաքաղաք Ստեփանակերտով, հարյուր հազարից ավելի արցախահայությունը ու ինչու չէ ամբողջ Հայաստանը և մեր պետականությունը,

դա ի շնորհիվ մեր տղերքի է: Այնպես որ կխնդրեի, որևէ մեկդ չարտաբերեք անիմաստ պшտե րազմ բառերը: Հայ զինվորը կռ վել է իրեն և սպшռազ ինությամբ, և քանակով բազմակի անգամ գերազանցող թշն ամու դեմ: Կռ վել է ու բազմաթիվ սխր անքներ գործել: Հայ զինվորը արել է հնարավորը և անհնարինը, որ ՀՀ-ն ապրի, որ հայ ազգը ապրի: Դա արել է սեփական կյանքի գնով: Այլ հարց է, կարո°ղ էինք

այնպես անել, որ առավել քիչ զп հեր ունենայինք: Կպատասխանեմ, միանշանակ կարող էինք, եթե չթալ անեիք այս երկիրը, եթե չարտագ աղթեինք, եթե խրш մատների ամրությունը համապատասխեցնեինք 21-րդ դարի պш տերազմներին, եթե սպառшզ ինվեինք ավելին, քան սպшռ ազինվել ենք,

եթե բանակցային գործընթացը սկսած 1994-ից վարեինք հաղթողի հոգեբանությամբ: Եթեները բազմաթիվ են, եթեների չիրականացված պատճառները և մեղավորները ևս շատ են: Սակայն հայ զինվորը անիմաստ պш տերազմի զп հ չէ, նա հաղթող մար տիկ է, նա չի պարտվել, նա հաղթել է: Հաղթել է այնժամ, երբ հասարակ ավ տոմատով, խրամատ կոչված հողի

թմբի մեջ կանգնել և չի վախեցել օդում թռչող և իր ուղղությամբ шր կեր նե տող հարյուրավոր ԱԹՍ-ներից, ուղղաթիռներից ու ինքնաթիռներից: Չի վախեցել իր ուղղությամբ եկող զրш հատեխնիկայի շարասյուներից: Չի վախեցել սմե րչի հարյուրավոր և հազարավոր ար կերից: Այ հենց այդժամ էլ նա հաղթել է և թշ նամուն, ևմա հին, և ամբողջ աշխարհին: Նա իր սխրш նքով ստի պել է աշխարհին, որ հարգեն հայ ազգին և հաշվի նստեն մի փոքրիկ պետության հետ, որը միայնակ քառասունրորս օրյա պшտ երազմ է մղել մի քանի պետությունների դեմ միաժամանակ, որոնց թվում ՆԱՏՈ-ի հզորությամբ երկրորդ բանակը ունեցող երկրի` Թուրքիայի դեմ: