«Սողոմոնի երգերը»․ Արման Նշանյանի ֆիլմի մեծ պրեմիերան, հայտնի հյուրերն ու հիացական խոսքերը
Ֆոտո
Արման Նշանյանի «Սողոմոնի երգերը» ֆիլմն արդեն մեծ էկրաններին է․ ֆիլմի ամերիկյան պրեմիերան կայացել է 2 տարի առաջ, Հայաստանում հետաձգված պրեմիերան երեկ կայացավ մեծ շուքով։ Դերասանները նախ անցան կարմիր գորգով, ֆիլմի դիտումից հետո էլ Մոսկվա կինոթատրոնի բակում կազմակերպված բանկետի շրջանակում շարունակեցին շփվել ու քննարկել ֆիլմը, որի մասին կարծիքները հիացական էին։
Tert.am Life–ը ներկայացնում է երեկոյի հետաքրքիր դրվագները։
Արման Նշանյանի, Արևիկ Գևորգյանի, Սոս Ջանիբեկյանի, Տաթև Հովակիմյանի, Սամվել Թադևոսյանի, Ժան Նշանյանի, Արտաշես Ալեքսանյանի, Շաքե Թուխմանյանի, Նարինե Գրիգորյանի, Ռուդոլֆ Ղևոնդյանի մասնակցությամբ ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում 19-րդ դարի վերջում, պատմում են Համիդյան ջարդերի մասին։
Ֆիլմի ռեժիսոր Արման Նշանյանը նկատեց, որ մենք անընդհատ կենտրոնանում ենք 1915 թվականի ցեղասպանության վրա, սակայն այն ուներ նախապատմություն, ավելի փոքր մասշտաբով, բայց նույնքան դաժան ջարդեր եղել են Սուլթան Համիդի օրոք և դրանք շատ մեծ հետք են թողել Կոմիտասի վրա։
«Ես կարծում եմ, որ մարդուն, Կոմիտասի դեպքում՝ հանճարին ստեղծում են այն իրադարձությունները, որոնք կապ ունեն իր կյանքի հետ։ Ես կենտրոնացել եմ Կոմիտասի մանկության վրա։ Նա որբ էր և մոր բացակայությունը մե հետք էր թողել նրա վրա։ Կոմիտասը բազմաթիվ ստեղծագործություններ ունի նվիրված մորը։ Ես ներկայացրել եմ, թե ինչ կյանքով է ապրել հանճարը։ Չեմ կենտրոնացել վերջին տարիների վրա, քանի որ իմ համեստ կարծիքով վերջին տարիներին նա ուղղակի խռովել է աշխարհից, ոչ թե գժվել։ Միաժամանակ ուզում եմ շեշտել, որ ֆիլմը Կոմիտասի մասին չէ, Համիդյան ջարդերի մասին է, որն աշխարհը պետք է իմանա և ճանաչի Կոմիտասի և իր երաժշտության շնչով»,– ասաց ռեժիսորը, որը ֆիլմում մարմնավորում է թուրք զինվորականի։ Նա և կինը՝ Սևիլը, իրենց տանը թաքցնում են Սևիլի մանկության ընկերուհուն, որը հայ է։
Ֆիլմի թուրք հերոսուհուն՝ Սևիլին մարմնավորում է դերասանուհի Արևիկ Գևորգյանը։ «Պատմությունն ինձ միանգամից գրավեց։ Կարծում եմ՝ չկա մի հայ, որն անտարբեր կմնա այս նյութի հանդեպ։ Ես ունեի նպատակ իմ լուռ աշխատանքով իմ մասնագիտության մեջ այնքան հմտանալ, որ կարողանայի և՛ որպես մարդ, և՛ որպես դերասանուհի այս պատմությունը լսելի դարձնել աշխարհին,– ասաց Արևիկն ու հավելեց, որ մինչև նկարահանումները շատ երկար ճանապարհ են անցել՝ կերպարը կերտելու համար։ –Մարմնավորում եմ թրքուհու, բայց կերպարը կերտելիս երբեք չեմ հիմնվել նրա ազգության վրա, որովհետև կան այնպիսի համամարդկային արժեքներ, որտեղ ազգությունը լռում է: Ես պատմում եմ Սևիլի մասին, որն ընդունակ է անձնազոհության գնալ, արժևորում է ընկերությունն ու կրում իրական մարդկային արժեքներ: Շատ սիրում եմ Սևիլին ու շատ կապված եմ արդեն նրա հետ»:
Սևիլի հայ ընկերուհուն՝ Սոնային մարմնավորում է դերասանուհի Տաթև Հովակիմյանը։ «Թեման շատ սուր է՝ այստեղ կա թուրքի և հայի ընկերությունը, թուրքը փորձում է փրկել հայ ընկերուհուն՝ վտանգելով ինքն իրեն: Կարծում եմ՝ ֆիլմի մեսիջն այն է, որ անկախ ազգությունից՝ մենք կարող ենք մեկս մյուսին սիրել որպես մարդ։ Կարծում եմ՝ մենք լավ աշխատանք ենք տարել, որովհետև իրականում մեկ բջջի պես բոլորս աշխատել ենք, ու հուսով եմ՝ այդ աշխատանքը կզգացվի: Այստեղ շատ կարևոր է Կոմիտասի երաժշտությունը, որը ֆանտաստիկ է հնչում, ինչը ես ֆիլմի կարևորագույն օղակներից եմ համարում»,- ասաց Տաթևը։
Դերասան Սոս Ջանիբեկյանը մարմնավորում է Սոնայի ամուսնուն, որին դաժանաբար սպանում են հայ լինելու, հայկական մշակույթը պահպանելու համար։ Սոսը նկատեց, որ իր կերպարի միջոցով մարմնավորում է հայկական մշակույթը, որն ամենախոցելին է, հային վերացնելու համար միշտ սկսում են մշակույթից։ «Երբ ինձ հարցնում են՝ լա՞վ ֆիլմ է, թե՞ վատ, հարցնում եմ՝ ինչի՞ համեմատ։ Վստահ եմ, որ հայկական շուկայի սա նոր շունչ, նոր ճաշակ, նոր աշխարհայացք կբերի»,– ասաց դերասանը, որը ֆիլմը դիտելուց հետո շատ ոգևորված էր, քանի որ այն նոր որակ է հայկական շուկայում։
Դերասան Արտաշես Ալեքսանյանը նկատեց, որ ի դեմս Արման Նշանյանի, ժամանակակից հայկական կինոն ամուր ձեռքերում է։ «Հալալ ա Արմանին։ Ուզում եմ նշել, որ ֆիլմի ռեժիսորը շատ տաղանդավոր է, այնքան հույս իմ մեջ արթնացավ, որ ես վստահորեն կարող եմ ասել, որ հայկական կինոն վստահելի ձեռքերում է: «Սողոմոնի երգերը» մեծ սիրո ծնունդ է,– ասաց նա և հավելեց,– Շատ դժվար եմ համաձայել նկարահանվել այս դերում, որովհետև սա արդեն իմ երրորդ թուրք կերպարն է: Սցենարը կարդալուց հետո եմ համաձայնել առաջարկին, որովհետև սա բոլորովին այլ կերպար էր: Եթե մինչ այդ ես կերտել էի զինվորականի, գեներալի, այս մեկը շատ ավելի հզոր և վտանգավոր է, որովհետև վերացնում է հայ մշակույթը՝ շատ լավ ծանոթ լինելով հայ մշակույթին, երաժշտությանը»:
